Istorija našeg zbora


    Počeci ovog zbora su skromni, ali na svoj način ipak interesantni jer je do impulza za osnivanje došlo daleko iza granica naše zemlje. Bilo je to nekad pre prvog svetskog rata u udaljenoj Bosni i Hercegovini, odakle se 1913 godine vratio iz trogodišnje službe u vojsci u nekadašnjoj austrougarskoj armiji zemljak iz moravskog grada Studénka Rudolf Langer. Iz svog trogodišnjeg nedobrovoljnog boravka u toj zemlji doneo je ne samo ljubav prema tamošnjoj muzici ali takodjer muzičke instrumente koje su kod omladine iz Studénke izazvale izvanredan interes. Rudolf Langer bio je iznenadjen time i počeo je da uči mlade ljude da sviraju te instrumente. Time je položio osnovu tamburaškom orkestru koji se posle na obećavajući način formirao. Dalji njegov razvoj bio je od godine 1914 otežan zbog događaja prvog svetskog rata u koji je otišla većina mladih članova. Orkestar ipak nije nestao i interes za njegovo dalje postojanje ostao je sačuvan također posle natanka ČR godine 1918. Njegovo rukovođenje preuzeo je oduševljeni dvadesetpet godišnji muzičar RICHARD GELNAR koji je niz godina bio njegov umetnički šef, kompozitor i dirigent.

Richard Gelnar

Prvi izraziti debut ovog zbora sa već dvadeset članova bilo je koncertni nastup prilikom prve olimpijade Radničke fizički vaspitavajuće jedinice (DTJ) - zbor je u to vreme njen sastavni deo - na Slovanskom ostrvu u Pragu godine 1921 sa kompozicijama: „České perly“ (Češki biseri), „Má vlast“ (Moja domovina), „Prodaná nevěsta“ (Prodana nevesta). Pretpostavkom tih nastupa bila su redovita pripremanje svesna cilja na probama. Do brzog napretka tamburaškog zbora pridoneli su prvo česti nastupi na muzičkim i fizički vaspitavajućim večerima priređivanim DTJ na mnogim mestima u Ostravskoj i okolini i drugo dobra saradnja sa pevačkim zborom iz Svinova koji je imao 60 članova. Na kraju dvadesetih godina je interes za tamburaški zbor zbog ekonomske krize pao. Posle 1933 pojavili su se novi uspesi, broj članova porastao je na 35 i za njegova nastupanja bio je veliki interes; delatnost tamburaša se potpuno ponovila. Politički događaji (Minhen 1938 i drugi svetski rat) prouzrokovale su slom u nadi razvoju zbora. Pošto tokom nemačke okupacije tamburaši nisu mogli nastupati i javno svirati, sastajali su se u stanu Richarda Gelnara. Godine 1945 porastao je broj članova iz 18 na 32 muzičara i zbor je u srazmerno kratkom vremenu postigla visoku popularnost o čemu su svedočili česti pozivi na kulturne akcije i koncertno nastupanje. Najviše je nastupao prilikom naprimer javnih proslava, vrtnih proslava i večera sa plesom. Nivo i popularitet tamburaša porastao je toliko da se interes za njegovo angažiranje još 1948 godine pojavio kod Češkog radija u Ostravi u kome su posle uspešne akustične probe nastupali u redovitim muzičkim programima. Godine 1975 pojavio se zbor zajedno sa daljim muzičkim zborovima DK Vagónka Studénka na televiziji u relaciji „Sobotěnka, sobota...“. Godine 1976 napustio ze za uvek redove zbora njegov umetnički vođa Richard Gelner koji je bio na čelu pedeset pet godina.Milan GelnarPod njegovim vodstvom dospeo je zbor u muzičko telo visokog umetničkog kvaliteta. Za zbor komponirao je mnogo uspešnih pesama i sa neuobičajenom brigom odgojio je dve generacije tamburaša koje je oduševio za tu prekrasnu muziku. Njegovo delovanje ostaće kao trajno nasledstvo svim članovima zbora sledećih godina.

Posle njega taktovku preuzeo je njegov sinovac Milan Gelnar. Kao direktor LŠU (Narodna škola umetnosti) osnovao je takodjer dečji zbor sa 20 članova. Deca se posle brzo proširila redove odraslih tamburaša. U zadnjim godinama su tamburaši učestvovali na nekoliko festivala uključivo međunarodnih. K tradicionalnim pripadali su susreti zadnjih triju čeških zborova koji su se odigravali promenljivo u mestima njihovog nastanka (Praha, Plzeň, Studénka). Godine 1990 trebao je tamburaški zbor Brač prvi put pomeriti svoje kvalitete u prvoj godini Festivala zborova sa instrumentima za drnjkanje u Pragu. U svojoj kategoriji osvojio je naš zbor prvo mesto i dobio je priznanje ne samo u publici nego i kog stručnog žirija. Dve godine posle toga bio je pozvan na Pregled zborova sa instrumentima za drnjkanje  u Goslar (BRD). Uz najveće uspehe pripada drugo mesto na festivalu tamburaške muzike u hrvatskom Osijeku koje je osvojio u konkurenciji 35 zborova iz cele Evrope.